Bir şeyi bilmeni istiyorum.
Bunun nasıl olduğunu biliyorsun:
Kristal aya bakarsak, kırmızı dal
penceremdeki yavaş sonbaharın
Ateşin yanındaki külüne dokunursam
ya da ahşabın buruşuk gövdesi,
her şey beni var, sanki var olan herşeyi,
aroma, ışık, metaller, yelken yapan küçük teknelerdi
Beni bekleyen adalara.
Şimdi, azar azar beni sevmekten vazgeçersin
Seni azar azar sevmeyi bırakacağım.
Eğer aniden beni unutursan beni aramazsın,
seni unutmuş olacağım.
zun ve çılgın olduğunu düşünüyorsan
Yavaş yavaş sevgisizlik makinesi, reflü dişleri, yastıkları bırakan bedenler, çarşaflar, öpücükler, ve ayna birbirini sorgulamadan ayakta duran, artık birbirine bakmayan, artık diğeri için çıplak olan, Seni artık sevmiyorum aşkım.
This site uses cookies to help personalise content, tailor your experience and to keep you logged in if you register.
By continuing to use this site, you are consenting to our use of cookies.